خودکنترلی چیست و چه فوایدی در کودکان دارد؟

22 خرداد 1403 | هنوز نظری وجود ندارد

 

مطالعه‌ای جدید نشان می‌دهد که کودکانی که کنترل بیشتری بر خود دارند در سن ۴۵ سالگی هم سالم‌تر و هم شادتر هستند. یک مطالعه جدید نشان داده است، کودکانی که دارای مهارت بالاتری برای خودکنترلی هستند، در مواجه با طیف زیادی از رخدادهای  مهم زندگی در سن ۴۵ سالگی دارای عملکرد بهتری هستند. به دلیل اهمیت خودکنترلی در کودکان در این مقاله در مورد تمرین های خودکنترلی و راه‌های افزایش آن توضیح داده‌ایم.

این مطالعه امروز در ژورنال PNAS منتشر شد. بیش از هزار شرکت‌کننده را از نمونه مطالعاتی شهر Dunedin  مورد بررسی قرار داد. آن‌ها بخشی از یک مطالعه طولانی مدت را ارائه می‌دهند که از اوایل دهه ۱۹۷۰ شروع شده است. این گروه از نظر جمعیتی متشکل از ۱۰۳۷ نفر (۵۲٪ مرد) بوده است که در سال ۱۹۷۲ و ۱۹۷۳ در شهر Dunedin نیوزیلند متولد شده‌اند.

از آن زمان تاکنون محققان هر چند سال یک بار این گروه را ارزیابی می‌کنند. آخرین ارزیابی، سیزدهمین ارزیابی، زمانی انجام شد که اکثر شرکت‌کنندگان ۴۵ سال سن داشتند. میزان ماندگاری این مطالعه حدود ۹۴ درصد است.


فراتر از آزمون مارشمالو: چرا نظم و انضباط شخصی مهم است؟

در این مطالعه از ۹ متغیر جداگانه برای خودکنترلی شرکت‌کنندگان استفاده شد که اولین بار زمانی که کودکان سه ساله بودند اندازه‌گیری شد. این اقدامات شامل رتبه‌بندی‌های مشاهده‌ای کودکان توسط محققان مختلف در طول دهه‌ها، گزارش‌های والدین و معلمان، آزمون‌های شخصیتی و گزارش‌های خودکنترلی از سوی خود شرکت‌کنندگان است. جنبه‌هایی که اندازه‌گیری می‌شوند شامل بیش‌فعالی، مداومت، تکانشگری و بی‌توجهی است.

محققان دریافتند شرکت‌کنندگانی که در کودکی خودکنترلی بالاتری از خود نشان دادند، کندتر پیر می‌شوند. به عبارت دیگر، تا سن ۴۵ سالگی کاهش کمتر کهولت مغز مرتبط با سن را تجربه کرده‌اند و علائم کمتری از پیری مغز را نشان داده‌اند. به همین دلیل یکی از نتایج تمرین های خودکنترلی در کودکان، جلوگیری از پیری زودرس است. 

تئوری خود کنترلی نتایج بلندمدت را پیش‌بینی می‌کند.

آن‌ها همچنین عملکردهای بهداشتی و مالی سالم‌تری از خود نشان می‌دهند و نگرش مثبت‌تری نسبت به پیری دارند. به همین ترتیب، آن‌ها اجتماعی‌تر هستند و به طور کلی رضایت بیشتری از زندگی دارند.

مهم‌تر از همه، رتبه‌بندی‌های خودکنترلی در کودکان  آزمودنی‌ها با پیش‌زمینه اجتماعی ـ -اقتصادی یا سطح IQ  آن‌ها ارتباط کمی نشان می‌دهد. محققان می‌گویندکه این نشان می‌دهد خودکنترلی ممکن است یک عنصر فعال برای سالم بودن در  پیری باشد.


انجام تمرینات برای خودکنترلی می‌تواند کمک کننده باشد.

این مطالعه همچنین نشان داد که این سطوح می‌توانند تغییر کنند. شرکت‌کنندگانی که در طول زمان تمرین های خودکنترلی بیشتری داشته‌اند، نتایج بهتری نیز ارائه دادند. «این نشان می‌دهد که خودکنترلی ممکن است در معرض تغییر باشد و هدفی انعطاف‌پذیر برای مداخله باشد.»

مداخلاتی که این عملکردهای «نیروی اراده» را ترویج می‌کنند، اشکال مختلفی دارند. مثال‌های ارائه شده عبارتند از درمان شناختی ـ رفتاری، همچنین «تاکتیک‌های تکان‌دهنده» مانند تشویق برنامه‌های بازنشستگی.

محققان می‌گویند: «اگر ارتباط‌هایی که در اینجا مستند شده‌اند علت و معلولی باشند، برنامه‌هایی که خودکنترلی را افزایش می‌دهند ممکن است نه تنها طول عمر، بلکه کیفیت زندگی را نیز بهبود بخشند». به عبارت دیگر: «توانایی پیشرفت در دوران پیری با سلامتی خوب، امنیت مالی و پیوندهای اجتماعی قوی همراه است». در نتیجه افزایش خوکنترلی با افزایش کیفیت زندگی، رابطه مستقیمی دارد.و جواب به این سوال وقتی والدین بر سر الگوهای تربیتی توافق ندارند چه باید کرد؟ می تواند تکمیل کننده این مطلب باشد

اشتراک گذاری مقاله
جدیدترین مقالات
Your Dynamic Snippet will be displayed here... This message is displayed because you did not provided both a filter and a template to use.

پیشنهاد می‌شود بخوانید!

Dynamic Snippet شما در اینجا نمایش داده می;شود... این پیام به این دلیل نمایش داده میشود که هم فیلتر و هم یک الگو برای استفاده ارائه نکردهاید.

ارسال دیدگاه

ورود به سیستم یک نظر بنویسید

چطور می تونیم کمکتون کنیم؟